واکس های جدا کننده پلی یورتان از قالب

واکس های جداکننده پلی یورتان از قالب

در فرآیندهای قالب گیری قطعات پلی یورتانی به دلیل چسبندگی سامانه درحال تشکیل پلی یورتان به بدنه قالب از موادی به نام واکس های جدا کننده (Release Agents) استفاده می کنند.

واکس های جدا کننده معمولا به حالت مایع بوده و با روش هایی نظیر اسپری و یا فرچه و اسفنج آغشته به سطح درونی قالب و مخصوصا بخش های زاویه دار آن اعمال می شوند. استفاده از این واکس های پلی یورتانی موجب سهولت خروج قطعه و سلامت پوسته قطعه خروجی از قالب می گردد.

مکانیسم کار واکس های جدا کننده:

مکانیسم کار واکس های جداکننده پلی اورتان نمونه دیگری از کاربرد این ماده است به این گونه که چربی در درون یک مایع قابل تبخیر (با دمای تبخیر پایین تر از دمای قالب) مانند حلال های مختلف از جمله: هگزان، نفتا، نفت سفید و در برخی موارد آب حل می شود.

پس از اعمال واکس جداکننده بر سطح قالب به دلیل گرمای سطح قالب، حلال واکس تبخیر شده و لایه ای بسیار نازک (فیلم) چربی برروی قالب تشکیل می گردد که همین لایه مانع از چسبندگی سامانه درحال تشکیل فوم پلی یورتان به بدنه قالب می گردد.

واکس های رها کننده فوم پلی یورتان معمولا بر اساس پایه چربی مورد استفاده در آن ها در سه نوع ذیل دسته بندی می شوند:

  • واکس های جداکننده سیلیکونی؛
  • واکس های جداکننده روغنی؛
  • واکس های جداکندده پارافینی

همچنین واکس های جدا کننده فوم پلی یورتان از نظر پایه حلال تشکیل دهنده به دو نوع ذیل دسته بندی می شوند:

  • واکس های جداکننده پایه حلال (Solvent Base Release Agent)
  • واکس های جداکننده پایه آب (Water Base Release Agent)

جنس قالب، جنس قطعه پلی یورتان در حال تولید، امکانات کارگاهی، دمای قالب و صرفه اقتصادی از مهمترین موارد در انتخاب نوع واکس جداکننده مورد استفاده می باشد.

جنس قالب و قطعه پلی یورتان
فهرست