فوم کفی و زیره کفش پلی یورتان

پای انسان یکی از شگفت انگیز ترین اندام های اوست که از ۲۸ استخوان، ۳۳ مفصل و ۱۹ ماهیچه تشکیل گردیده است. حساسیت بالا به دلیل وجود بیش از ۳۵۰ پایانه عصبی در هر سانتی متر مربع از پا موجب می شود که از این عضو شگف انگیز اندام های بدن به عنوان قلب دوم یاد شود. این عضو حساس بدن نیازمند حمایت، حفاظت و نگهداری در راحت ترین و مناسب ترین حالت ممکن می باشد. کفش مناسب با کفی و زیره مناسب از جنس پلی یورتان موجب عملکرد بهتر پا و حمایت از آن در مقابل عوامل خارجی، راحتی و تهویه مناسب هوای اطراف پا می گردد.

کفش کفش پلی یورتان کفی کفش PU

استفاده از فوم های پلی یورتان در تولید کفش و زیره به دلایل زیر مقبولیت یافته است:

  • بهبود عملکرد پا؛
  • دوام مناسب؛
  • وزن کمتر؛
  • زیرسازی خوب؛
  • انعطاف پذیری؛
  • سر نخوردن؛
  • کشش سطحی مناسب؛
  • مقاومت در برابر آب، روغن ها و مواد شیمیایی؛

مزایای دیگر فوم پلی یورتان کفش شامل مقاومت سایشی بالا، انعطاف پذیری زیاد، وزن پایین محصول، ساختار زیره ای مناسب و مقاومت شیمیایی مطلوب می باشد. همچنین تزریق مستقیم زیره کفش همراه با بخش فوقانی ساختار کفش موجب افزایش کیفیت نهایی محصول و هزینه های پایین تر تولید می گردد.

کفی کفش پلی اورتان پی یو

سیستم های فوم پلی یورتان زیره کفش بر دو نوع پلیول پلی اتری و پلیول پلی استری پایه گذاری شده اند. این دوسیستم دارای ویژگی های منحصر به فرد عملکرد ساختاری بوده و انتخاب هر یک از این دو سیستم وابسته به کاربرد محصول نهایی تولید شده از آن ها است.

پلیول های پلی استری کمی ارزانتر، واکنش پذیرتر و دارای ویسکوزیته پایین تر هستند. پلیول های پلی اتری دارای خواص مقاومت شیمیایی بهتر بوده ضمن آنکه ویسکوزیته بالاتر داشته و مقداری گرانترمی باشند. پلیول های پلی استری معمولا در پوشش ها، چسب ها، درزگیرها و الاستومرهای پلی یورتانی به کاربرده می شوند.

صنایع کفش یکی از مکان هایی است که از پلیول های پلی استری به منظور دستیابی به خواص فیزیکی و مکانیکی مورد انتظار، استفاده می گردد.

سیستم های پلی استری عموما سرعت واکنش بالاتری داشته و در دمای اتاق جامد بوده و برای استفاده نیازمند پیش گرمایش برای استفاده می باشند، نیازمندی به گرمایش جهت تغییر شکل پلیول های پلی استری از جامد به مایع موجب دشواری در مصرف آن ها گردیده است.

مدلی کف کفش پلی یورتان

همچنین فوم کفش تولید شده با پلیول های پلی استری دوام کمتری داشته و حساسیت کمتری نسبت به باکتری ها و قارچ ها دارند. این ویژگی ها بهترین مزیت برای بازار کفش با تنوع طراحی ها بالا و مشتریانی که ترجیح می دهند کفش هایی با سبک و مواد جدیدی را برای باقی ماندن در رقابت مد ها داشته باشند.

پلیول های پلی اتری مقاومت بالاتری در مقابل گرما و محیط های شیمیایی و روغنی دارا می باشند. این نوع فوم ها در دمای محیط مایع بوده و نیازی به تجهیزات گرمایش و تغییر حالت از جامد به مایع را ندارند. و کفش های تولید شده توسط این نوع پلیول ها برای استفاده در محیط های شیمیایی مناسب تر می باشند.

کفش های راحتی با استفاده از سیستم های فوم پایه پلی اتری تولید می شوند، حال آنکه برخی دیگر از انواع کفش های ورزشی مانند کفش تنیس از سیستم های فوم پایه پلی استری تولید می شوند. این تفاوت به دلیل برتری فوم های پلی استری از نظر مقاومت سایشی بالاتر، استحکام کششی قابل توجه تر، ازدیاد طول در نقطه شکست مناسب تر می باشد.

ارزش و نقش کاتالیزورهای پلی اورتان در تولید کفپوش کفش

در گذشته، کاتالیزورها برای تولید کف کفش، ترکیبات آلومینیوم قلع و تركيبات آمين آمين بودند. هنگامی که مقدار کاتالیزور بزرگ است، سرعت رزین سازی سریع است، جریان پذیری ضعیف است و سطح آن تنها غالبا معیوب است؛ مقدار کاتالیزور کاهش می یابد و سطح به دست آمده از یکنواخت دست نخورده است، اما زمان قالب گیری طولانی تر است و کارایی تولید تنها کاهش می یابد.

از آنجا که کیفیت سطح و بهره وری از کفش تنها مخالف است، مطلوب است که کاتالیزور برای واکنش پلی اورتان دارای فعالیت ابتدایی پایین است و فعالیت کاتالیزوری در حالی که واکنش فوم ادامه دارد.

یعنی به اصطلاح “کاتالیزور تاخیری” “برای مثال به عنوان یک کاتالیزر به تعویق افتاده، هنگامی که در مواد عایق حرارتی سخت فوم استفاده می شود، بخشی از آمین ترتیب با کاتالیزور اسید فرمیک یا آمین ترتیب محافظت می شود و یک اسید دیارکسیلیک اسید سیستم کاتالیستی را تشکیل می دهد. با این حال، این کاتالیزورها در مرحله اولیه واکنش تقریبا هیچ اثر مهاری ندارند و خواص سطحی کف پلی اورتان را بهبود نمی دهند.

علاوه بر این، مولکول مولکولی مواد پلی اورت مورد استفاده برای تولید کفش تنها در ویسکوزیته بالاتر از فوم سخت است که تولید می شود و به طور کامل به عنوان عامل فوم استفاده می شود. بنابراین، دمای شروع واکنش مواد خام معمولا به 35 تا 45 درجه سانتی گراد تنظیم می شود (فوم سخت معمولا دمای اتاق است.)

از آنجا که هر دو آمینهای ترتیب و اسیدهای کربوکسیلی اشباع وجود دارد، آنها در فرم نمکهای آنها هستند. در مرحله اولیه واکنش، نمک جدا نمی شود و فعالیت کاتالیزوری ضعیف است. همانطور که واکنش پیشرفت می کند، گرمای انباشته نمک و آمین سوم را آزاد می کند و فعالیت کاتالیزوری را به وجود می آورد.

اسید فرمیک یا اسید آدپیپیک به عنوان یک نمک با آمین ترتیب در دمای اتاق یا پایین تر وجود دارد و محلول در دمای 30 درجه سانتیگراد یا بیشتر از هم جدا می شود، به طوری که هیچ تأثیر بازدارندگی اولیه مشاهده نمی شود. نمک اسید اگزالیک یا اسید مالونیک جداسازی جزئی نمی شود،

بنابراین تاخیر در مرحله اولیه واکنش وجود دارد، به طوری که سیالیت مخلوط مواد اولیه کافی است و یک محصول با سطح خوب به دست می آید. از آنجایی که واکنش پلی یورتان تنها می تواند به دمای 80 درجه سانتیگراد یا بیشتر رسد، نمک آمین ترتیب می تواند به طور کامل برای فعالیت کاتالیزوری آن اعمال شود، بنابراین خواص انتشار قالب مناسب می تواند حفظ شود.

بیشتر بخوانید : فوم هوشمند مموری پی یو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست